هیچ ساختاری ماندگار نیست .هر ساختاری یه روز متولد میشه و نوید خوشبختی مردم رو با خودش میاره ،این ساختار انرژی بزرگی رو بین مردم آزاد میکنه شفا بخش , ایثارگر و مهربان . وقتی ساختار نو میخواد پا بگیره , مهر و محبت زیادی رو بین مردم تقسیم میکنه . آدما که نه فقط , حتی حیوانات و گیاهان و حتی تمام موجودات هم به رقص و شادی می رسن !تیره گی ها و ظلم ها از یاد می روند . محبت آتشین قلب همگان رو آکنده میکند . انگار دنیا جای زیبا تری برای زندگانی می شود . زندگی ابدی و بی پایان !! اما بعد از مدتی انرژی ساختار کاهش پیدا میکنه و مجبور میشه کمبود انرژیشو از مردم تامین کنه . اینجا مردم به توازن رسیده اند . اینکه زندگی نه پستی و نه بلندی ، به کلام دیگر یک سکوت در زندگی , آرامش و اطمینان ازینکه کارها تا ابد همینگونه پیش میرود !آرام آرام انرژی ساختار ته میکشه و تمام انرژی حیاتیشو از مردم تامین میکنه . این زمان زمانه سوداگران است . سوداگران سوار بر ساختار از پشت پرده ساختار به بیرون می جهند و در انظار مردم از ساختار خارج میشوند تا بتوانند مردم را در ساختار نگه دارند !! انرژی نگهداری ساختار را هم از مردم تامین می کنند !!هیچ انرژی به هدر نرفته . یک توهم خوشبختی اومده و بعدشم رفته . همونقدر که موجب امید و خوشحالی و خوشبختی شده , به همون اندازه هم موجب ناامیدی و قتل و غارت شده ! حسابها درست و عادلانه تسویه شده , نگران نباشید تاریخ همین است !
برچسب:
نویسنده: پرنیا پاکدل
تاريخ: دوشنبه
27 فروردين
1403 ساعت: 13:43